Ο Κύπριος παίχτης που πολλοί τον παρομοιάζουν και τον ταυτίζουν με τον Μάριο Πρίαμο λόγω της καταγωγής τους, της τρέλας τους, αλλά και της απόδοσης τους σε δύο διαφορετικά μεν, αλλά κοινά δε ριάλιτι επιβίωσης!

Λίγες μέρες πριν τον ημιτελικό και τελικό, ο Λευτέρης Χατζηϊωάννου μιλάει αποκλειστικά στη ShowBiz και αποκαλύπτει τον πραγματικό λόγο που του είπε η Αποστολία να πάει στην άλλη ομάδα, αν θα ξαναπήγαινε στο Nomads, ποιον θέλει νικητή, τι γίνεται όταν κλείνουν οι κάμερες και τα μελλοντικά του σχέδια. Δεν διστάζει να αναφερθεί και στο Survivor και τον Μάριο Πρίαμο! Θα έκανε παρέα μαζί του;

Όλα αυτά σε μια συνέντευξη που θα συζητηθεί!

 

Συνέντευξη στην Μαρίνα Χατζηχριστοδούλου

Σε πετυχαίνω σε μια φάση που τρέχεις συνέχεια… Πως εισέπραξες όλη αυτή την δημοσιότητα στο πρόσωπο σου;

Το παιχνίδι για μένα τελείωσε και βγαίνοντας απ’ όλο αυτό που λέγεται Nomads αποκόμισα τα καλύτερα έστω και με ένα αρκετά σοβαρό τραυματισμό. Η δημοσιότητα όντως είναι αρκετά μεγάλη και δεν περίμενα τόσο πολύ αυτό που γίνεται. Έχεις δίκαιο, το τρέξιμο είναι αρκετό αλλά μέλημα μου ήταν να γίνει το πόδι μου καλά.

Δεν έφτασες να μπεις στο παιχνίδι, αρνήθηκες την ασυλία και μπήκες μέσα να παίξεις στο πρώτο αγώνισμα, με αποτέλεσμα να τραυματιστείς και αυτό να σου στοιχήσει ακόμη και τον τελικό… Ήταν θέμα τύχης;

Όταν μπήκα μέσα εισέπραξα κάτι το οποίο περίμενα και αυτό ήταν όταν οι παίκτες αντέδρασαν κάπως αρνητικά. Σαν Λευτέρης μου αρέσει το δίκαιο, διότι είμαι άνθρωπος με ήθος. Είχα απαρνηθεί την ασυλία μου και επιπλέον δεν ήθελα να κάθομαι μια βδομάδα, είχα μπει για να παίξω. Αν ήταν θέμα τύχης ή όχι δεν το ξέρω και ούτε το πιστεύω, στη ζωή μας καθορίζουμε τα πάντα και άμα έπρεπε να γίνει αυτό το αποδέχομαι και συνεχίζω. Αν θα πήγαινα τελικό ή όχι στο μυαλό μου στόχος ήταν να φτάσω μέχρι εκεί, αλλά δεν έγινε.

 

Πως σου έγινε η ξαφνική πρόταση να μπεις στο παιχνίδι; Η απάντηση σου ήταν αμέσως θετική ή το σκέφτηκες με το ότι ήδη το παιχνίδι ήταν σε εξέλιξη και μπορεί κάποιοι παίχτες να αντιδρούσαν;

Να ξεκαθαρίσω ότι στο Nomads και η πορεία μου ήταν όλα εντελώς τυχαία. Και πατάω πάνω στον τομέα τύχη πάλι γιατί απλά έτσι έπρεπε να γίνει. Δεν είχα κάνει αίτηση ούτε ήξερα για το παιχνίδι. Έγιναν όλα με ένα μαγικό τρόπο που στην τελική κατέληξα να βρίσκομαι σε ένα εξωτικό νησί και να διαγωνίζομαι ως ο μοναδικός Κύπριος που κατάφερε να μπει μέσα.

Θέλω να μου πεις ειλικρινά, ποιος παίχτης πιστεύεις δεν σε είδε με ”καλό μάτι”;

Σε αυτό πρέπει να πω ότι η συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω μας πάντοτε μα πάντοτε εξαρτάται από εμάς. Έτσι με όλα τα παιδιά τα πήγαινα πάρα πολύ καλά και δεν είχα σχεδόν κανένα πρόβλημα, όσο και αν φαίνεται απίστευτο. Βεβαίως υπήρχαν μικροπαρεξηγήσεις αλλά αυτές τις λύναμε άμεσα έτσι σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια και αγωνίσματα βγαίναμε νικητές.

Το γεγονός οτι η Αποστολία ήρθε και σου είπε να πας στην άλλη ομάδα, επειδή δεν έφθασες να ζήσεις πράγματα με τους μπλε, ήταν θέμα στρατηγικής ή αντιπάθειας;

Το μεγάλο θέμα με την Αποστολία που μου πρότεινε να πάω στους μπλε πιστεύω ότι ήταν ενα γεγονός που της βγήκε αυθόρμητα γιατί ίσως να μην ήθελε σε περίπτωση που χάναμε την ασυλία να με ψηφίσει. Έτσι πιστεύω μου πρότεινε να πάω για να βγει από την δύσκολη θέση. Τώρα, αυτό αν ήταν στρατηγική όχι εμένα σαν Λευτέρη δεν με επηρέασε καθόλου γι’ αυτό και τους είπα αν θέλετε να πάω δεν έχω κανένα πρόβλημα.

 

Εμείς παρακολουθούμε ένα μέρος της καθημερινότητας σας. Τις υπόλοιπες ώρες, όταν κλείνουν οι κάμερες, ποιες είναι οι ασχολίες σας; Είδες πρόσωπα και χαρακτήρες να αλλάζουν και αν ναι, ποιοι;

Οι κάμερες όντως σας δείχνουν μόνο 2 ώρες αλλά τις υπόλοιπες 22 ώρες ζεις σε ένα περιβάλλον δύσκολο με οκτώ άλλα άτομα, με οκτώ άλλες προσωπικότητες που ο καθένας έχει τα θέλω του και τις συνήθειες του. Έτσι είναι λογικό κάποιες στιγμές να είσαι ένας άλλος εαυτός μέσα από τις κακουχίες του παιχνιδιού αλλά μετά πρέπει να επανέλθεις.

Περίγραψε μου την πιο συγκινητική, την πιο άσχημη και την πιο χαρούμενη μέρα στις Φιλιπίννες…

Μέσα από την πορεία μου στο παιχνίδι υπήρχαν πάρα πολλές στιγμές με πάρα πολλά συναισθήματα. Η Κάθε στιγμή ηταν ξεχωριστή. Την πιο συγκινητική στιγμή θα χαρακτήριζα την επικοινωνία που είχα μετά από καιρό με τα παιδάκια μου και την οικογένειά μου. Ήταν κάτι το οποίο δεν περίμενα να μου λείψει τόσο πολύ και είναι εκει που καταλαβαίνεις ότι τίποτε στη ζωή δεν είναι δεδομένο. Η πιο άσχημη στιγμή ήταν στην παραλία που σε κάποια φάση ξύπνησα καθώς κοιμόμουνα στα ξύλα, και ήμουνα βρεγμένος από μια πολύ δυνατή μπόρα που ξέσπασε στα μέσα της νύχτας.

Η πιο χαρούμενη στιγμή ήταν οι αγώνες που πραγματικά κερδίζαμε την ασυλία και δεν χρειάστηκε ποτέ να μπούμε στη διαδικασία ψηφοφορίας. Όλες αυτές οι στιγμές συνοδεύονται από τεράστια συναισθήματα που είναι αυτά τα συναισθήματα που πραγματικά σε κάνουν πιο δυνατό μέσα σου και πιο ολοκληρωμένο σαν άνθρωπο. Και εδώ θα πω ένα ωραίο ρητό ότι η έλλειψη συναισθημάτων είναι η έλλειψη ανάπτυξης στον ίδιο σου τον εαυτό, έτσι προτρέπω τον κόσμο να δημιουργεί συναισθήματα μεγαλύτερα από αυτά που πιστεύει ότι μπορεί.

Επειδή την συνέντευξη την κάνουμε λίγες μέρες πριν τον τελικό, ποιους παίχτες ξεχωρίζεις στο παιχνίδι και ποιος πιστεύεις θα φθάσει σίγουρα στον τελικό;

Στο παιχνίδι σίγουρα ξεχωρίζει ο Γιώργος Μαυρίδης, ο Νίκος Αναδιώτης και η Αποστολία Ζώη. Έχουμε έρθει πολύ κοντά με το Γιώργο και το Νίκο έτσι θα ήθελα ένας απ’ τους δύο ή και οι δύο να είναι στον τελικό. Σίγουρα στον τελικό πιστεύω θα φτάσει ο Γιώργος Μαυρίδης.

Ποιον θέλεις για νικητή;

Για νικητή σίγουρα θα ήθελα το Γιώργο ή τον Νίκο.

Θα ζούσες ξανά την εμπειρία Nomads; Περιέγραψε μου με μια λέξη τι σημαίνει για σένα η λέξη Nomads.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι σίγουρα θα ζούσα ξανά αυτή την εμπειρία. Nomads για μένα ήταν ένα ταξίδι γεμάτο συναισθήματα γνωρίζοντας τόσους διαφορετικούς ανθρώπους, με τόσες διαφορετικές προσωπικότητες και για μένα αυτό ήταν και ο λόγος που μπήκα. Είχα βγει έξω από τα όρια της ”ζώνης ασφαλείας” μου και αυτό γενικότερα κάνω σαν άνθρωπος γιατί θέλω να μεγαλώνω μέσα μου. Να γίνομαι πιο δυνατός και πιο ολοκληρωμένος. Είναι μια εμπειρία που δυστυχώς δεν μπορούν να ζήσουν πολύ και αν καταφέρεις να την ζήσεις τότε απόλαυσε την!

Γιατι Nomads και όχι Survivor;

Δεν είχα θέμα σε ποιο παιχνίδι θα πήγαινα αφού ο τελικός σκοπός μου ήταν να τα ζήσω όλα αυτά. Ο Αντέννα είναι αρκετά μεγάλο κανάλι πολύ οργανωμένο και πραγματικά έχω γνωρίσει απίστευτους ανθρώπους που για αυτό που κάνουν σαν επάγγελμα πρέπει να θεωρούνται κορυφαίοι. Έχουν ψηλά τον δείκτη της συναισθηματικής νοημοσύνης που αυτό σημαίνει πως αντιλήφθηκαν και αντιλαμβάνονται τον κάθε άνθρωπο που ήταν μέσα στο παιχνίδι, το πως νιώθει και ποια είναι τα θέλω του. Έτσι, αφού έτυχε να είμαι στο Nomads πιστεύω εκεί έπρεπε να ήμουνα γιατί γνώρισα μία άλλη όψη της ζωής.

Με τον Μαυρίδη και τον Αναδιώτη αναπτύξατε μια καλή και γερή φιλία. Πιστεύεις θα κρατήσει;

Σίγουρα με τα παιδιά γίναμε αδελφια γιατί μας ένωναν στιγμές, ιστορίες που ήταν γεμάτο συναισθήματα και εμπειρίες. Συνήθως όταν έρθεις με κάποιους ανθρώπους κοντά και μοιραστείς όλα αυτά, δεν ξεχνιούνται τόσο εύκολα. Τα παιδιά είναι στην καρδιά μου και εγώ στη δική τους.

Με το που βγήκες έξω απο το παιχνίδι ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που έκανες;

Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν βγήκα από το παιχνίδι και κατέβηκα στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν να παραγγείλω ένα φρέντο εσπρέσσο από τη γυναίκα μου Αλίκη που με περίμενε με ανυπομονησία! (γέλια)

Πες μου ένα αρνητικό του χαρακτήρα σου που θα ήθελες να διορθώσεις. Ένα θετικό;

Ένα αρνητικό του χαρακτήρα μου που θα ήθελα να μετριάσω και ήταν αυτό που μου κοστίσε το παιχνίδι είναι να μετριάσω το πάθος που με διακατέχει όταν καταπιάνομαι με κάτι. ‘Εχω υπερβολικό ζήλο και αυτό πρέπει να κατέβει λίγο στο πιο λειτουργικό του επίπεδο. Το πιο θετικό στοιχείο του χαρακτήρα μου πιστεύω πως προκαλώ θετικότητα στους γύρω μου και η αίσθηση ασφάλειας που τους δίνω.

Η σύζυγος σου Αλίκη και τα παιδιά σου πως είδαν την συμμετοχή σου στο παιχνίδι;

Στην αρχή δεν την είδαν και τόσο θετικά αφού στο μυαλό τους ήταν μόνο ότι θα τους λείψω και τι θα κάνουν χωρίς εμένα. Είχα τόσο λίγο χρόνο να αποφασίσω αν θα πήγαινα ή όχι που κατάφερα να τους μεταδώσω τη δική μου σκέψη και τα δικά μου συναισθήματα προς αυτούς. Μάλιστα, ο γιος μου ο Μάξιμος πριν φύγω μου έλεγε να χάσω στα αγωνίσματα για να έρθω πίσω…

 

Αν βρισκόσουν στο Survivor και είχες συμπαίχτη σου τον Μάριο Πρίαμο, θα έκανες παρέα μαζί του; Πως τον είδες ως παίχτη; 

Με το Μάριο Πριάμο δεν είχα την τύχη να τον γωνρίσω από κοντά αλλά σίγουρα σαν παίκτη τον θεωρώ πολύ καλό. Αν ήμασταν σε ένα παιχνίδι μαζί σίγουρα θα κάναμε παρέα γιατί έχει κάποια πιστεύω αγωνιστικά που είναι και της δικής μου φιλοσοφίας.

Επαγγελματικές προτάσεις και μελλοντικά σχέδια;

Έχω διάφορα στο μυαλό μου που θέλω να κάνω και σίγουρα τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να τα υλοποιήσω σε μεγαλύτερο βαθμό. Επαγγελματικές προτάσεις υπάρχουν απλά θα επιλέξω αυτές που αρμόζουν στο προφίλ μου και στο δικο μου χαρακτήρα.

No more articles