Ζεύγος Κύπριων νοσηλευτών απελπίστηκε από τον τομέα της υγείας στην Κύπρο και… ξενιτεύτηκε (pics)

Το δρόμο για την ξενιτιά πήρε ζεύγος Κύπριων νοσηλευτών, όπως και αρκετοί άλλοι νέοι στη χώρα μας, λόγω της δυσαρέσκειας τους για τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά εργασίας της Κύπρου.

Της Χριστιάνας Τσαγγάρη 

Η Γεωργία Χριστοδούλου 24 ετών από την Κοκκινοτριμιθιά και ο Λευτέρης Ευαγγέλου 25 ετών, από την Ξυλοτύμπου σπούδασαν νοσηλευτική σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο στη Λευκωσία. Πήραν τα πτυχία τους το 2014 και το 2015 αντίστοιχα. Για ενάμιση χρόνο έψαχναν μία δουλειά που θα τους ικανοποιούσε. Και οι δυο εργάστηκαν σε διάφορες στέγες ηλικιωμένων. Οι συνθήκες ωστόσο -όπως λένε- δεν ήταν και οι καλύτερες και οι απολαβές πολύ χαμηλές.

Κάποια στιγμή πάνω στην απελπισία τους μαθαίνουν για κάποιες διαθέσιμες θέσεις σε δημόσια νοσηλευτήρια της Μεγάλης Βρετανίας.

Δύο χρόνια ζωής στο Stockport της Βρετανίας

Πριν δύο χρόνια ακριβώς ετοίμασαν τις βαλίτσες τους και μαζί χέρι-χέρι μπήκαν στο αεροπλάνο για ένα καλύτερο μέλλον στο Stockport της Βρετανίας, 11 χιλιόμετρα από το Manchester.

Άφησαν πίσω τους, τους δικούς τους ανθρώπους και τα όνειρα που έκαναν για τον τόπο τους.

Η Γεωργία μιλώντας στη Cyprus Times, εκφράζει την απογοήτευση της για το σύστημα υγείας της Κύπρου και την κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία μας. Μας «ανοίγει» επίσης την «πόρτα» της ζωής τους στην Αγγλία.

«Ήρθαμε εντελώς μόνοι μας μέσα στο καταχείμωνο, δεν έχουμε κανένα στην Αγγλία. Θυμάμαι ‘φάγαμε πολλά νερά’ την πρώτη μέρα. Ήταν 28 Δεκεμβρίου 2015. Μπορούσαμε να φιλοξενηθούμε στο νοσοκομείο, σε κοινά δωμάτια που έχουν για να φιλοξενούν τους Ευρωπαίους μέχρι να βρούμε μόνιμο χώρο διαμονής, αλλά επειδή εμείς δεν θέλαμε κλείσαμε ξενοδοχείο πέντε μέρες μέχρι να βρούμε σπίτι».

Ή και οι δυο ή κανένας

Τα interviews για τις θέσεις έγιναν στην Κύπρο. Η Γεωργία εξηγεί: «είχαν έρθει στην Κύπρο οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου για να κάνουν τα interviews ήρθαν και για άλλους όχι μόνο για εμένα και τον Λευτέρη. Εκείνο το διάστημα ήμασταν καμία δεκαριά άτομα. Αυτοί ψάχνουν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες γιατί εμείς σπουδάζουμε 4 χρόνια την νοσηλευτική, ενώ στην Αγγλία 3 χρόνια, οπόταν έχουμε περισσότερες γνώσεις και επίσης μία άλλη διαφορά εμείς κάνουμε για όλες τις ειδικότητες ως νοσηλευτές, ενώ στην Αγγλία επιλέγουν ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσεις, για αυτό μας προτιμούν. Είχε μία κοπέλα από την Ελλάδα και μας βοήθησε με τα χαρτιά που χρειαζόμασταν και μας είπε την τάδε μέρα στο τάδε ξενοδοχείο της Λάρνακας θα έχει interview. Τα αγγλικά μας ήταν λίγα. Αυτά που ξέραμε από το σχολείο. Παρ’ όλα αυτά δυο χρόνια αυτό που λέω και σε αυτούς που διστάζουν να φύγουν από την Κύπρο για δουλειά για τα αγγλικά «ότι όλοι ξέρουμε αγγλικά απλώς εάν δεν τα δουλέψεις δεν τα μαθαίνεις με άνεση».

Περάσαμε τελικά και οι δυο από το interview. Έγιναν τον Ιούνιο του 2015 και μπορούσαμε να επιλέξουμε σε ποια νοσοκομεία θα θέλαμε. Εμείς εργαζόμαστε στο Stockport NHS Foundation Trust».

«Καυτές» οι διαφορές με την Κύπρο

Και όταν την ρωτήσαμε ποιες είναι οι διαφορές σε ότι φορά το επάγγελμα στην Αγγλία από την Κύπρο είπε «εδώ είναι το καυτό σημείο». «Στην Αγγλία ο νοσηλευτής είναι νοσηλευτής, δεν σηκώνει ούτε βάρη, ούτε κάνει οτιδήποτε επιπλέον από τα καθήκοντα του. Ο καθένας έχει το ρόλο του. Υπάρχουν οι βοηθοί θαλάμου, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι να πάρουν τους ασθενείς στην τουαλέτα, να τους κάνουν μπάνιο, να τους ταΐσουν, να τους αλλάξουν τις πάνες τους εάν χρειάζεται. Η δουλειά του νοσηλευτή στην Αγγλία είναι να δώσει τα φάρμακα και ότι αφορά την νοσηλευτική, δηλαδή αυτό που σπουδάσαμε, ενώ στην Κύπρο ο νοσηλευτής κάνει και τον βοηθό. Οι μισθοί μας ξεπερνούν τις 2 χιλιάδες. Στην Κύπρο δεν δίνουν τόσα χρήματα στους νέους νοσηλευτές. Υπάρχει μεγάλο χάσμα με τους γιατρούς».

Αυτά που συμβαίνουν στην Κύπρο που δέρνουν νοσηλευτές και γιατρούς στην Αγγλία ούτε καν συμβαίνει. Νομίζω εάν εφαρμοστεί το ΓΕΣΥ, θα καλυτέρευση η κατάσταση στην Κύπρο. Στο νοσοκομείο που είμαστε σπάνια να βρεις τις πρώτες βοήθειες φουλ όπως τις βρίσκεις στην Κύπρο. Αν είναι δυνατόν να πεθαίνει κόσμος επειδή περιμένει στις λίστες αναμονής. Το πιο παράλογο. Εδώ το πιο αργότερο που μπορείς να αναμένεις είναι 7 μέρες», ανέφερε.

Έγκυος στους 4 μήνες… 1 χρόνο η άδεια μητρότητας

H Γεωργία αφού μας περιέγραψε τις συνθήκες στην Αγγλία από την πλευρά του νοσηλευτή, αναφέρθηκε και στην εμπειρία της όταν βρέθηκε στην αντίπερα όχθη.

«Όταν ήμουν έγκυος είχα δυσκολίες και υπήρχε φορές που ο Λευτέρης δούλευε και εγώ ήμουν σπίτι. Έτυχε και ήμουν τόσο χάλια και έπιασα στο γενικό γιατρό για να κλείσω ραντεβού στην μαία μου. Με ρώτησαν τι συμπτώματα είχα και τους είπα. Έχεις το λόγο μου ότι κάθε δέκα λεπτά με έπαιρναν τηλέφωνο για να δουν εάν είμαι καλά και αν χρειάζεται να μου στείλουν ασθενοφόρο.  Με ρωτούσαν ‘είσαι καλύτερα, πως νιώθεις΄;». 

Οι ελπίδες των δικών τους ότι θα γυρίσουν πίσω

Από την Κύπρο τους λείπουν οι γονείς τους και οι φίλοι τους, και λίγο ο ηλιόλουστος καιρός, όπως είπαν. Όλοι τους λένε να γυρίσουν πίσω, τώρα που έκαναν και παιδί. Η μητέρα της και ο αδελφός της ωστόσο όταν τους επισκέφθηκαν στο Stockport, άλλαξαν γνώμη.

«Η μάμα μου ήρθε δυο μήνες που γέννησα και μου είπε ‘μαραζώνω πιο πολλά τώρα που είδα πως ζείτε. Είστε τόσο καλά και δεν βλέπω να έρχεστε πίσω Κύπρο’, ανέφερε η Γεωργία προσθέτοντας ότι και ο αδελφός της είπε κάτι αντίστοιχο, ‘εμείς είμαστε στην Κύπρο και κλαίμε ότι ταλαιπωρήστε στα ξένα και τώρα που σας ζω εσείς πρέπει να μας λυπάστε που είμαστε Κύπρο’».

 

No more articles