Και εκεί που η ζωή αποφάσισε να σταματήσει ξαφνικά τη μουσική και να βάλει τέλος στον χορό της Λουκίας, αυτή μέσα από το νοσοκομείο σηκώθηκε και πάλι στα πόδια της και χόρεψε χασάπικο!

Της Γεωργίας Μιχαήλ

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου… Οι φίλοι του Δημήτρη είχαν μαζευτεί στο σπίτι του για να του ευχηθούν για την ονομαστική του εορτή. Μέσα σε αυτούς και η Λουκία Χατζηγεωργίου από τη Λευκωσία, η οποία δε θα μπορούσε να λείπει από το πάρτι που διοργάνωνε ο χοροδιδάσκαλος της.

Μία βραδιά που κανείς δε μπορούσε να φανταστεί την κατάληξη της. Οι μουσικοί είχαν δώσει το έναυσμα και το κέφι είχε ανάψει σε ένα χώρο γεμάτο με ανθρώπους που ο ρυθμός «ξυπνάει» τη ψυχή και το σώμα τους.

Η 31χρονη Λουκία χόρευε όταν τα φώτα έσβησαν. Όχι για όλους αλλά για την ίδια. Ο χορός και το τραγούδι της διακόπηκαν απότομα και σωριάστηκε στο έδαφος. Επικράτησε αναστάτωση μεταξύ των καλεσμένων, άλλοι έτρεξαν για να τη συνεφέρουν ενώ κάποιοι άλλοι είχαν αναλάβει να ειδοποιήσουν το ασθενοφόρο.

«Είχαν καταλάβει τι συνέβαινε. Πέραν του ότι λιποθύμησα, είχε στραβώσει το στόμα μου», μας εξηγεί η Λουκία που αν και σε νεαρή ηλικία βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μεταφέρεται με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και εκεί οι γιατροί διαπιστώνουν ότι η 31χρονη υπέστη εγκεφαλικό. Η ζωή της νεαρής βρισκόταν σε κομβικό σημείο και στα χέρια των γιατρών.

«Με ξύπνησαν οι γιατροί για να υπογράψω ένα χαρτί ότι δεχόμουν να προχωρήσουν σε θρομβόλυση. Δεν είχα καταλάβει τίποτα. Ούτε που ήμουν, ούτε τι γινόταν. Είχα την εντύπωση ότι θα σηκωθώ και θα συνεχίσω τον χορό μου.  Άκουσα να λένε ότι είμαι στην Εντατική. Τότε φρίκαρα γιατί είχα μείνει “κολλημένη” στο πάρτι», θυμάται η Λουκία.

Η σκέψη της, όπως μας εξομολογήθηκε, ταξίδεψε στη μητέρα της και στο αν θα μπορούσε να αντέξει την είδηση ότι η κόρη της έδινε την πιο δύσκολη μάχη της ζωής της. «Κι όμως αποδείχθηκε σκληρότερο καρύδι από εμένα», ανέφερε η Λουκία.

Με τη θρομβολυτική θεραπεία οι γιατροί κατάφεραν να διαλύσουν το θρόμβο που απόφραξε ζωτική αρτηρία στον εγκέφαλο και αποκατέστησαν την κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή που υπέστη την ισχαιμία. Η εικόνα που είχαν αρχικά οι γιατροί δεν ήταν και η καλύτερη καθώς όπως εξήγησαν μετέπειτα στη νεαρή περίμεναν ότι θα έμενε καθηλωμένη. Συνέβη, αλλά μόνο για μία εβδομάδα.

Μετά ήρθε η θετική, για όλους, διάψευση. Η Λουκία το έβαλε στόχο να επιστρέψει στη ζωή που είχε και με τη βοήθεια των πολύ καλών, όπως τους χαρακτήρισε, φυσιοθεραπευτών και γιατρών του νοσοκομείου κατάφερε και πάλι να σταθεί στα πόδια της.

Μία εβδομάδα μετά περπατούσε και σχεδόν ένα μήνα αργότερα χόρευε!

Φυσικά και υπήρξε στιγμή που λύγισε… «Ξύπνησα μια μέρα και έκλαιγα. Φώναζα ότι ήθελα να πάω να δω τον “γιο” μου»,  όπως αποκαλεί τον τετράποδο φίλο της. Ζήτησε μάλιστα να της επιτρέψουν να βγει για λίγο από το νοσοκομείο για να τον επισκεφθεί. Η επιθυμία της έγινε δεκτή από τους γιατρούς και η 31χρονη άφησε για λίγο το κρεβάτι του νοσοκομείου για να πάρει και πάλι αγκαλιά τον τετράποδο φίλο της.

Στα μάτια των δικών της ανθρώπων και του συντρόφου της είδε όλη την αγάπη που μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Στέκονται δίπλα της, άξιοι συμπαραστάτες, αν και τους τρόμαξε. «Νόμιζαν ότι ήμουν αθάνατη. Τελικά τους το απέδειξα», λέει πλέον υπερήφανα η 31χρονη.

Η ζωή της πλέον άλλαξε…

«Τα πάντα άλλαξαν. Το πώς βλέπω τα πράγματα στη ζωή. Πλέον θέλω να επιστρέψω στην καθημερινότητα μου. Ήμουν υπεύθυνη σε κατάστημα ένδυσης στη Λήδρας. Λατρεύω τη δουλειά μου, τα αδέσποτα της γύρω περιοχής που περίμεναν καθημερινά να τα ταΐσω. Θέλω επίσης να πάρω βόλτα το σκυλάκι μου στο βουνό. Θέλω πίσω τη ζωή μου».

Δε διστάζει να πει, «δε δέχομαι να γίνω τίποτα λιγότερο από αυτό που ήμουν. Ένας δραστήριος άνθρωπος που ζούσε την κάθε του στιγμή. Το μόνο που θα βγάλω εντελώς από τη ζωή μου είναι το τσιγάρο. Οι γιατροί είναι πεπεισμένοι πως το γεγονός ότι ήμουν για χρόνια καπνίστρια ήταν και η κύρια αιτία της περιπέτεια που περνάω με την υγεία μου. Δε θα δεχτώ ούτε οι αγαπημένοι μου άνθρωποι να καπνίζουν».

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου… Στον διάδρομο του νοσοκομείου Λευκωσίας ο Δημήτρης μαζί με τη Λουκία χορεύουν χασάπικο! «Εγώ τους είπα ότι δεν τελείωσα τον χορό μου. Θα βγω χορεύοντας από το νοσοκομείο. Όπως μπήκα έτσι θα βγω…».

Η Λουκία Χατζηγεωργίου αναμένει από το Μέλαθρον Αγωνιστών να εγκριθεί η αίτηση της ώστε να συνεχίσει εκεί τις φυσιοθεραπείες της καθώς το ένα της πόδι και το ένα της χέρι είναι αδύναμα. Οι πρόβες συνεχίζονται και η “μεγάλη” έξοδος  για τη Λουκία είναι πολύ κοντά!

No more articles